Wereldhandel (PF21)

Geplaatst: za dec 11, 2010 12:17 pm

Op verzoek van Ard ook een draadje over mijn eigen verhaal in PF21, Wereldhandel.

Elders zag ik al voorbijkomen "voorspelbaar", maar wat was er dan voorspelbaar?

De oorspronkelijke titel was Verkoop de wereld aetherreclame. Daarin missen een aantal komma's en punten, wat opzettelijk was (het moest op een advertentiekreet lijken). Ik heb veel moeite met een passende titel gehad, en vind de huidige titel beter dan de eerste, maar wat te veelzeggend.

Ik heb grote angsten uitgestaan om de illustratie, omdat diverse redactieleden verbeteringsvoorstellen hebben gedaan waaruit bleek dat ze niet helemaal begrepen hoe ik mij de wereld voorstelde. Ik was bang dat het de illustrator ook niet zou lukken (is mij al eerder overkomen, dat een illustrator een ander beeld toverde dan ik in woorden probeerde te bouwen), maar dat was onterecht. Ik ben heel tevreden met de illustratie.

Ik heb al eerder over dit verhaal geschreven, het "verhaal in 24 uur". Het enige waar ik al sinds de bekendmaking van het thema aan had zitten denken was The man who sold the world:
David Bowie (het origineel). Doet me er aan denken dat Bowie een echte sciencefiction artiest is, van Major Tom tot Ziggy Stardust en Nikolas Tesla in The Prestige.
De jongere generatie kent misschien deze versie beter, door Nirvana.
En de wat oudere rockers zijn vermoedelijk bekend met de versie van Lulu.

PF abonnee Geregistreerd op: 20-10-2009 Berichten: 1170

***SPOILER ALERT***
(Mijn bericht niet lezen als je het verhaal nog niet gelezen hebt)
*
*
*
*

Ik vond het verhaal helemaal niet voorspelbaar.
Het las lekker weg op enkele zinnen na. Daar bleef ik op hangen, die liepen naar mijn mening niet zo lekker, maar dat is muggenzifterij.
Toen ik het verhaal uit had, vond ik dat de hoofdpersoon er wel makkelijk mee weg kwam, maar ja, dat heb je met mensen met (te) veel geld. Die komen overal makkelijk mee weg. Wink

De illustratie vond ik passen bij het verhaal. Mooie grijze tekening met de aarde in kleur.

Eigenlijk best wel een bizarre gedachte: Iemand die de Aarde verkoopt.. Confused

Geplaatst: za dec 11, 2010 1:33 pm

Quote:

Doet me er aan denken dat Bowie een echte sciencefiction artiest is, van Major Tom tot Ziggy Stardust en Nikolas Tesla in The Prestige.

Major Tom uit Space Oddity dingt in mijn lijstje beste songs aller tijden mee naar de nummer één plaats. Kippenvel. Cool

*Terwijl ik dit bericht intik, ploft de post op de mat. PF21 zit er wéér niet bij. Zwaar kloten Confused

*

Geplaatst: za dec 11, 2010 2:28 pm

Voorspelbaarheid, altijd weer die voorspelbaarheid. Alsof een verhaal niet goed is als je aan kunt zien komen wat er gaat gebeuren. Sommige verhalen moeten of hoeven het niet te hebben van torenhoge spanningsbogen of neusbloedende plotwendingen.

--- Spoiler waarschuwing ---
Ik kreeg al direct "The man who sold the moon" (Heinlein?) in mijn hoofd, toen de hoofdpersoon naar de aarde keek.
--- Einde spoiler waarschuwing ---

Dit deed echter niks af aan mijn verlangen om het verhaal verder te lezen. Je zou kunnen zeggen dat wanneer de lezer door wil lezen terwijl de bal al voor het open doel ligt dat een compliment voor de schrijver is. Die weet immers evengoed de spanning erin te houden.
Voorspelbaarheid en spanningsboog worden m.i. zwaar overschat op dit forum.

Goed verhaal, lekker consequent weirde atmosfeer.

PF abonnee Geregistreerd op: 20-10-2009 Berichten: 1170

Watergeest schreef:

Voorspelbaarheid en spanningsboog worden m.i. zwaar overschat op dit forum.

Mee eens.

Geplaatst: za dec 11, 2010 8:43 pm

Dan moet je het wel goed zeggen, Schli Wink

Ik zei in het PF21-draadje:

Quote:

De sci-fi van Schli en de fantasy van Victoria lazen ook prettig weg. Schli's hoofdlijn was weliswaar voorspelbaar, maar ik kan vaak juist de kleine twist ook wel waarderen.

SPOILER!

Ik bedoel met die twist dus de doorverkoop en dus dat de ontruiming van de planeet door anderen bevolen werd dan verwacht Wink

Ik heb niet gezegd dat het dus erg is dat het voorspelbaar is. Die twist vind ik al afdoende Smile

Voortaan wel even alles wat ik zeg herhalen, hè, niet slechts één woord Wink

Geplaatst: zo dec 12, 2010 12:09 pm

Ingeborg schreef:

Het las lekker weg op enkele zinnen na.

Er zitten een paar zinnen in die je misschien een paar keer moet lezen om echt te begrijpen. Dat heb ik bij een aantal zinnen -tegen de zin van de redactie soms- expres gedaan.

Quote:

Eigenlijk best wel een bizarre gedachte: Iemand die de Aarde verkoopt.. Confused

In de negentiende eeuw was er iemand -een Fransoos als ik het me goed herinner- die de maan verkocht. Toen ik daar naar op zoek ging voor de details van de deal kwam ik alleen dat verhaal van Heinlein tegen (ik ken dat verhaal verder niet).

Watergeest schreef:

Voorspelbaarheid, altijd weer die voorspelbaarheid. Alsof een verhaal niet goed is als je aan kunt zien komen wat er gaat gebeuren. Sommige verhalen moeten of hoeven het niet te hebben van torenhoge spanningsbogen of neusbloedende plotwendingen.

Het hoeft allemaal niet zo dramatisch te zijn, maar ik had toch gehoopt dat als je de eerste pagina hebt gelezen, je niet vermoed dat er ellende van komt en de hoofdpersoon er glansrijk mee wegkomt.

Quote:

Dit deed echter niks af aan mijn verlangen om het verhaal verder te lezen. Je zou kunnen zeggen dat wanneer de lezer door wil lezen terwijl de bal al voor het open doel ligt dat een compliment voor de schrijver is. Die weet immers evengoed de spanning erin te houden.

Dat vond ik ook van het verhaal van Stan Nicholls. Tenminste, ik had een donkerbruin vermoeden hoe de afloop zou zijn, maar de krankzinnige gebeurtenissen ertussen maakten het verhaal interessant. (Let ook eens op de opbouw van het verhaal: geen dialoog, geen personages met wie je mee kunt leven, de volstrekt objectieve toon waarin het verhaal is gezet. Er zitten woordgrapjes in die het verluchtigen, maar ondanks de goede vertaling gaan die toch wat verloren).

Quote:

Voorspelbaarheid en spanningsboog worden m.i. zwaar overschat op dit forum.

Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Er zijn genoeg verhalen die bar slecht zijn omdat dat soort dingen ontbreken of niet goed ingezet zijn. Beide zaken hebben direct te maken met de instrumenten die je als schrijver hebt om de lezer te "dwingen" door te lezen.

Quote:

Goed verhaal, lekker consequent weirde atmosfeer.

Bedankt!

Mijre Gidet schreef:

Dan moet je het wel goed zeggen, Schli Wink

Ik zei het goed: ik zag het woord voorbij komen.
De twist van de doorverkoop en het zonder kleerscheuren er vanaf komen zie ik als de hoofdlijn. Daar draait het om.

Geplaatst: zo dec 12, 2010 11:19 pm

Ik ben niet goed bekend met het genre steampunk (ben nog wel een tijdje gewoon punk geweest), en doordat daarnaast een aantal zaken me niet direct duidelijk was (de rolverdeling, de aard van het bedrijf van de ik-persoon, het tijdsverloop) kwam het verhaal aanvankelijk nogal rommelig over. Bij eerste lezing ontging me dan ook totaal de aanwijzing wat er precies verkocht ging worden.
Dat ik toch wel door wilde lezen kwam doordat Schlimazlnik met een zekere urgentie schrijft, hij gooit er zijn ziel en zaligheid in. Dit resulteert soms in mooie zinnen (“Ik ben de man die de wereld heeft verkocht. En ik kon dat de wereld nu niet verkopen”) maar soms is het ook een beetje over de top (zoals de vergelijking met de balans: “helse rood van het krediet”, “De andere schaal lonkte naar de sterrenhemel”) .
Bij herlezing viel alles gemakkelijk op zijn plaats en steeg mijn waardering voor het verhaal. Toch denk ik dat het verstandig is om het de lezer in het begin van een verhaal wat gemakkelijker te maken. Ik zou iets meer tijd nemen om de situatie uit te leggen en de personages voor te stellen.

Geplaatst: zo dec 12, 2010 11:34 pm

Ard Walburg schreef:

Dit resulteert soms in mooie zinnen (“Ik ben de man die de wereld heeft verkocht. En ik kon dat de wereld nu niet verkopen”

De redactie wilde die zin schrappen... ik heb me heftig verzet!

Geplaatst: zo dec 12, 2010 11:35 pm

Haha! Terecht!

Geplaatst: ma dec 20, 2010 6:13 pm

Nu we het er toch over hebben: hoe is jouw houding eigenlijk ten opzichte van een redactie, Schlimazlnik?
Ikzelf behoor denk ik tot de ‘gemakkelijke’ auteurs. Wanneer een redactie met een opmerking komt, denk ik al snel: ja prima, zo kan het ook. Ik word alleen wat bokkig wanneer ze een ‘schrijverstrucje’ (vooruitwijzing, symboliek, connotatie etc.) niet doorhebben, maar dat komt zelden voor (tussen haakjes: ik vind de redacteuren (m/v) van PF uitstekend, en ik kan het vergelijken met andere tijdschriften).

Iets zegt me dat jij tot de moeilijke groep hoort. Klopt dat?

Geplaatst: ma dec 20, 2010 6:53 pm

Schlimazlnik schreef:

Ard Walburg schreef:

Dit resulteert soms in mooie zinnen (“Ik ben de man die de wereld heeft verkocht. En ik kon dat de wereld nu niet verkopen”

De redactie wilde die zin schrappen... ik heb me heftig verzet!

Pure poëzie in de maat van een gedicht. Zeg alsjeblieft dat een lid van de redactie dat wilde schrappen. Door ondergetekende zou dit nooit zijn voorgesteld!

Geplaatst: ma dec 20, 2010 8:54 pm

Ard Walburg schreef:

Nu we het er toch over hebben: hoe is jouw houding eigenlijk ten opzichte van een redactie, Schlimazlnik?(...)
Iets zegt me dat jij tot de moeilijke groep hoort. Klopt dat?

Ik weet niet of ze mij moeilijk vinden. Korte samenvatting van het voorafgaande:
- spel- en typfouten die verbeterd worden: neem ik onmiddellijk over. Hoewel ik me afvraag of dat wel altijd goed gaat, want ik schrijf stug in de oude spelling verder en ik weet niet hoe de redactie daar mee omgaat. Ik zou het zelf vrij vervelend vinden om in één tijdschrift oude en nieuwe spelling, witte en groene spelling door elkaar te moeten lezen.
- Verbetering van komma's neem ik ook klakkeloos over, tenzij door een komma de zin een andere, onbedoelde, betekenis krijgt.

Alle suggesties neem ik wel in overweging, wat kan leiden tot
- overname van de suggestie.
- zoeken naar de oorzaak waarom de suggestie wordt gedaan. Vaak zit de pijn elders in het verhaal. Dan pas ik dat aan.
- afwijzing van de suggestie, maar altijd met opgaaf van reden. Hierdoor krijgt de redactie een flink epistel aan opmerkingen mee. Ik denk dat ik me daar niet erg geliefd mee maak, want dat kost natuurlijk een hoop tijd.
Binnen de afwijzingen heb ik wel een onuitgesproken ranglijst: de punten waarover nog onderhandeld kan worden, als er goede argumenten zijn wil ik het best aanpassen. Maar er zijn ook dingen waarbij ik denk: als ik dàt moet wijzigen, dan wordt het niet gepubliceerd. Tenslotte staat mijn naam erbij en wordt ik er op aangekeken, dan moet ik me wel kunnen vinden in de uiteindelijke tekst.

Ik vond het wel jammer dat het redigeren van het "bio" stukje zo drastisch was dat het gewoon niet meer klopte met de werkelijkheid. Ja, het is een fantasy-tijdschrift, maar als de schrijver iets moet zeggen over het ontstaan van een verhaal dan verwacht de lezer toch dat dat min of meer klopt met de werkelijkheid?

Geplaatst: do dec 23, 2010 11:25 am

Nou, wij hebben niets te klagen hoor Schlimazlnik.

Gisteren las ik een artikel in NRC over de beginperiode van Raymond Carver, toch een van de grootste Amerikaanse schrijvers. Zijn redacteur verkortte zijn verhalen met 50 – 70%. Hij haalde er personages uit en veranderde het einde. Carver was daar zeer ongelukkig onder, maar durfde er niets van te zeggen...

Geplaatst: zo jan 02, 2011 7:19 pm

Ik ga ook eens wat commentaar leveren op alle PF21-verhalen waarover ik een draad vind. Ik vind het een prima initiatief om dat bij elk nummer te doen, tenminste bij auteurs die daar prijs op stellen. Zelf hoor ik daar ook bij. Als er nog eens een verhaal van mij verschijnt, ben ik ook benieuwd naar de reacties. Je kunt er altijd je voordeel mee doen. Ik heb bewust de reacties tot nu toe niet gelezen.
Ik begon maar gewoon bovenaan. Ja, bovenaan wat? is dan de vraag. Nou ja, gewoon bovenaan mijn beeldscherm. Shocked

Ik kan niet zeggen dat ik 'Wereldhandel' ademloos uitlas, want van de spanning moet dit verhaal het duidelijk niet hebben. Maar met de fantasie, de bizarre verwikkelingen en de humor zit het wel goed. Ik heb me er dan ook best mee vermaakt. Alleen het einde, als de aarde plotseling binnen vijf dagen ontruimd moet worden, vond ik eerlijk gezegd niet zo bijzonder. Dat had in de geijkte rampenfilm de spanning wel even flink opgevoerd, maar hier is de hoofdpersoon niet bepaald onder de indruk en ja, dan neemt uiteraard ook de lezer dit gewoon ter kennisgeving aan.

Mijn oordeel: een aardig, vlot leesbaar, lekker pretentieloos verhaal.